دل بی تو تمنا نکند کوی منی را                  زیرا که صفایی نبود بی تو صفا را

باز آی که تا فرش کنم دیده به را هت       حیف است که بر خاک نهی آن کف پا را

ماه ذیحجهو عید قربانو عید غدیرو معنویتو ...ما رو مجبور کرد درباره روح حج که ولایت هست بنویسم

کعبه یک سنگ ونشانی ست که ره گم نشود        حاجی ! احرام دگر بند، ببین یار کجاست

خدا در قرآن فرموده است۰

 " و مردم را دعوت عمومی به حج کن: تا پیاده وسواره بر مرکبهای لاغر از هر راه دوری به سوی تو بیایند"(حج آیه 27)

اینکه در این آیه فرموده است به سوی تو بیایند ونگفته بسوی خانه خدا یا بسوی من بیایند نشان می دهد که اصل وروح حج پیروی از ولی زمان است .در روایتی از امام باقر (ع) داریم که فرموند"در زمان جاهلیت نیز این چنین 7دور بر گرد این کعبه می گشتند .مردم مکلف اند اطراف این سنگ ها بگردند وپس از آن نزد ما آمده مودت ونصرت وآمادگی اشان را بر ماعرضه کنند"

همچنین در آیه 37 سوره ابراهیم  از زبان حضرت ابراهیم(ع) فرمود  "تو دلهای گروهی از مردم را متوجه آنها ساز"

 امام باقر (ع) درباره این آیه فرمودن " مراد از تمایل قلب ها بسمت کعبه نیست اگر چنین بود باید مفرد(الیه) می آمد نه جمع(الیهم) به خدا سوگند که آن که ابراهیم فراخواند تا قلب ها به سوی او متمایل شود ماییم"

از هر چی بگزریم شاعر گران قدر گفته

اغنیا مکه روندو فقرا سوی تو آیند یا رضا            جان به قربان تو شا ها که تو حج فقرائی